Którym psom ubranko na zimę naprawdę pomaga
Weterynarze z PDSA, brytyjskiej organizacji prowadzącej lecznice dla zwierząt, wskazują psy, które na zimnie tracą ciepło szybciej niż inne i dlatego potrzebują ciepłego płaszcza na spacer:
- psy z cienką lub delikatną sierścią, na przykład charty angielskie (greyhoundy) i whippety,
- małe rasy, takie jak chihuahua i małe teriery,
- psy bardzo młode i starsze,
- psy z niedowagą,
- psy chore.
RSPCA podaje bardzo podobną listę: psy starsze, młode, z cienką lub krótką sierścią oraz z wcześniej rozpoznanymi chorobami. Sieć klinik VCA dodaje psy ostrzyżone na krótko i chorujące przewlekle, na przykład na cukrzycę albo choroby nerek.
VCA wyjaśnia też, dlaczego małe psy marzną szybciej: chihuahua czy yorkshire terrier bardzo szybko tracą ciepło ze swojego niewielkiego ciała.
Ubranko nie rozwiązuje wszystkiego. PDSA zaleca, by psy bardzo młode, z niedowagą, stare i chore wychodziły zimą na krótsze spacery, także w kurtce. Żaden pies nie powinien też zostawać na zewnątrz bez dostępu do schronienia i ciepła.
| Pies | Dlaczego marznie szybciej | Ubranko zimą |
|---|---|---|
| Chart angielski, whippet, inne psy o cienkiej sierści | Cienka, delikatna okrywa słabo chroni przed chłodem (PDSA) | Tak, w kroju dopasowanym do długiego tułowia |
| Chihuahua, yorkshire terrier, małe teriery | Małe ciało szybko traci ciepło (VCA, PDSA) | Tak, na spacery |
| Szczenię, pies w podeszłym wieku | Szybciej odczuwa zimno (PDSA, RSPCA) | Tak, przy krótszych wyjściach |
| Pies chory albo z niedowagą | Szybciej odczuwa zimno (PDSA); VCA wymienia m.in. cukrzycę i choroby nerek | Tak, a długość spacerów ustala się z lekarzem |
| Zdrowy, aktywny pies z gęstą sierścią, np. husky lub malamut | Gęsta okrywa wystarcza, dopóki pies jest w ruchu (PDSA) | Zwykle zbędne |
Kiedy ubranko jest zbędne albo przeszkadza
PDSA uważa, że sprawny, zdrowy pies z gęstą sierścią nie potrzebuje płaszcza, dopóki biega, bawi się i ćwiczy. Rasy takie jak husky czy malamut są dobrze przystosowane do zimna, a większość psów znosi krótkie wyjścia na chłód bez dodatkowej warstwy.
Decyzja nie musi być zero-jedynkowa. Ten sam pies może obywać się bez kurtki w suchy, bezwietrzny dzień, a potrzebować płaszczyka przeciwdeszczowego podczas mokrej, wietrznej odwilży albo na długim, spokojnym spacerze w wolnym tempie.
Ubranie nie jest też potrzebne w domu. Według PDSA większość psów szybko się w nim przegrzewa w ogrzewanych mieszkaniach. W chłodnym domu można rozważyć cienką, przewiewną warstwę, ale trzeba sprawdzać, czy psu nie jest za ciepło.
Ubranko to tylko jeden element zimowej opieki, a pies zimą i w pozostałych porach roku potrzebuje także ochrony łap, widoczności po zmroku i osuszania po spacerze.
Zimą nie skraca się sierści do skóry. ASPCA przypomina, że okrywa izoluje psa od zimna, a psu krótkowłosemu radzi raczej założyć kurtkę lub sweter. Zasady pielęgnacji różnych rodzajów sierści obowiązują przez cały rok.
Kurtka, płaszczyk przeciwdeszczowy czy sweter
PDSA wymienia kilka rodzajów okryć, które odpowiadają na różne warunki pogodowe:
- kurtka wielozadaniowa - wodoodporna, wiatroszczelna, z warstwą polaru lub ocieplenia,
- płaszczyk przeciwdeszczowy - prosta wodoodporna warstwa na mokrą pogodę,
- ubranko odblaskowe - na ciemne zimowe poranki i wieczory oraz na mgłę,
- płaszcz z tweedu - na chłodne, suche dni.
VCA zaleca na zimowe spacery przede wszystkim kurtki wodoodporne, a sweter wskazuje jako dodatkowe ocieplenie w domu. Przy śniegu i mokrej pogodzie zwykły sweter szybko nasiąka, więc lepiej sprawdza się warstwa nieprzemakalna.
PDSA zaznacza, że ubranie dla zwierzęcia ma chronić przed zimnem i wilgocią, a nie tylko ładnie wyglądać. Powinno być uszyte z myślą o psach, tak aby pasowało do ich budowy i nie krępowało ruchów.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze
- Zapięcie, które da się szybko obsłużyć, także w rękawiczkach i przy psie, który się wierci.
- Materiał, który można prać i który szybko schnie, bo po mokrym spacerze kurtka musi wyschnąć przed następnym wyjściem.
- Elementy odblaskowe, które PDSA poleca na ciemne poranki, wieczory i mgłę.
- Krój brzucha, który nie przeszkadza psu w oddawaniu moczu i nie moczy się przy każdym wyjściu.
- Brak luźnych ozdób, sznurków i guzików, które pies mógłby odgryźć i połknąć.
Jak powinno leżeć dobrze dobrane ubranko
RSPCA radzi, by kurtka przylegała do ciała, ale nie ograniczała ruchu. PDSA ujmuje to tak: w ubranku pies powinien móc robić wszystko to, co robi bez niego. VCA dodaje, że ubranie ma okrywać grzbiet, klatkę piersiową i brzuch.
- Pies swobodnie chodzi, biega, siada, kładzie się i załatwia potrzeby.
- Kołnierz nie uciska szyi, a paski nie wpijają się pod pachami.
- Kurtka nie przekręca się na bok przy każdym kroku i nie zsuwa z grzbietu.
- Psy długie i smukłe, jak charty, whippety czy lurchery, potrzebują według PDSA kurtek zaprojektowanych pod ich proporcje.
Dopasowanie sprawdza się co sezon. Pies, który przytył albo schudł, ma inny obwód klatki piersiowej, a młody pies wciąż rośnie. Kurtka sprzed roku może więc uciskać pod pachami albo zsuwać się z grzbietu.
Rozmiar dobiera się według pomiarów, a nie według rasy czy wagi. Trzy potrzebne wymiary i sposób porównania ich z tabelą rozmiarów opisuje instrukcja mierzenia psa do kurtki.
Sygnały, że ubranko przeszkadza albo pies marznie mimo niego
PDSA podaje proste oznaki złego dopasowania: pies gryzie albo drapie ubranko, ociera się o podłogę lub meble. Wtedy zmienia się rozmiar albo krój, zamiast przyzwyczajać psa na siłę do niewygodnej kurtki.
Niektóre psy na początku chodzą w ubranku sztywno albo zatrzymują się co kilka kroków. Jeśli po kilku krótkich próbach w domu nadal tak reagują, a kurtka nie jest za ciasna, warto spróbować lżejszego modelu albo innego kroju.
VCA przypomina o przegrzaniu: gdy pies w ubranku zaczyna dyszeć albo się ślinić, jest mu za ciepło. Dotyczy to zwłaszcza powrotu z zimna do ogrzanego mieszkania, dlatego kurtkę zdejmuje się zaraz po wejściu.
Odwrotny sygnał to zimno mimo ubranka. PDSA radzi, by przy drżeniu albo zwalnianiu tempa od razu wracać z psem do ciepła. VCA wymienia jako oznaki wychłodzenia także skomlenie, unoszenie łap i odmowę dalszego marszu.
RSPCA zaleca szczególną ostrożność u psów z chorobą serca: zimą wyjścia na zewnątrz najwyżej po 20 minut naraz. U psa przewlekle chorego długość zimowych spacerów dobrze ustalić z lekarzem prowadzącym.
W skrócie: ubranko ma sens u psów, które naprawdę szybko marzną: o cienkiej lub krótkiej sierści, małych, młodych, starszych, szczupłych i chorych. Powinno chronić przed zimnem i wilgocią, nie krępować ruchu i być zdejmowane po powrocie do ciepłego domu.
Kiedy do weterynarza: od razu, gdy pies po spacerze w zimnie jest senny albo zdezorientowany, albo ma blade dziąsła, albo traci koordynację, albo zasłabł. RSPCA wymienia te objawy wśród oznak hipotermii, a co robić do czasu wizyty, wyjaśnia pierwsza pomoc przy wychłodzeniu psa.
Jak oswoić psa z ubrankiem i o nie dbać
- Pierwsze przymiarki robi się w domu, na kilka chwil, nagradzając psa spokojnym głosem lub smakołykiem.
- Ubranko zakłada się i zdejmuje bez pośpiechu, najlepiej zawsze w tym samym miejscu, żeby pies wiedział, czego się spodziewać.
- Czas noszenia wydłuża się stopniowo, zanim pies wyjdzie w nim na dłuższy spacer.
- Po mokrym spacerze zdejmuje się kurtkę, osusza psa, jak zaleca RSPCA, a ubranko suszy osobno przed kolejnym wyjściem.
- Co kilka dni ogląda się skórę i sierść pod paskami i przy pachach, czy nic nie obciera.
