Co zimą szkodzi psim opuszkom
PDSA, brytyjska organizacja prowadząca lecznice dla zwierząt, ostrzega, że sól i piasek z chodników mogą utknąć między opuszkami, podrażnić skórę, a zlizane lub zjedzone wywołać rozstrój żołądka. ASPCA dodaje, że po kontakcie ze środkami do odladzania opuszki bywają popękane, a nawet krwawią.
Według ASPCA większość środków do odladzania opiera się na solach, a do częstych składników należą chlorek sodu, potasu, wapnia i magnezu. Składu mieszanki na konkretnym chodniku zwykle nie da się sprawdzić, dlatego każdą posypaną powierzchnię traktuje się jako potencjalnie drażniącą.
Zimowe zagrożenia dla łap to przede wszystkim:
- sól drogowa i inne środki do odladzania,
- piasek i drobny żwir, które wciskają się między opuszki,
- śnieg zbijający się w lodowe kulki na sierści między palcami,
- płyn do chłodnic i spryskiwaczy zawierający glikol etylenowy,
- mróz, który może doprowadzić do odmrożeń.
Łapy to tylko jedna z rzeczy, o które trzeba zadbać w chłodne miesiące, a zimowa i deszczowa opieka nad psem obejmuje też ubranko, widoczność po zmroku i osuszanie sierści.
Sól drogowa a lizanie łap - kiedy robi się groźnie
Problem nie kończy się na skórze. Pies liże łapy po spacerze albo zjada śnieg z posypanego chodnika. ASPCA podaje, że najczęstszym skutkiem jest rozstrój żołądka z wymiotami i biegunką, a w cięższych przypadkach odwodnienie.
Zjedzenie większej ilości środka może podnieść poziom sodu we krwi, co ASPCA wiąże z drżeniami mięśni i drgawkami. Produkty z chlorkiem wapnia mogą dodatkowo powodować owrzodzenia w jamie ustnej.
Lizanie podrażnionych łap zwiększa ilość połkniętej soli, dlatego mycie po spacerze chroni jednocześnie skórę opuszek i żołądek psa.
Dlatego ASPCA zaleca, by nie pozwalać psu jeść posypanego śniegu, zwłaszcza rozmokłej brei przy krawężnikach, i ograniczać lizanie łap, dopóki nie zostaną umyte.
Środki opisywane jako przyjazne zwierzętom zawierają zwykle mocznik albo chlorek magnezu. ASPCA uważa je za bezpieczniejsze, ale zaznacza, że też mogą rozstroić żołądek, więc nie zwalniają z mycia łap.
Jak dbać o łapy psa zimą po każdym spacerze
- Zaraz po wejściu do domu przetrzeć łapy wilgotną ściereczką albo opłukać je czystą wodą.
- Śnieg zbity między palcami rozpuścić w misce z ciepłą wodą, zamiast go wyrywać razem z sierścią.
- Dokładnie osuszyć łapy ręcznikiem, także między palcami.
- Obejrzeć opuszki i przestrzenie między palcami: czy nie ma ran, pęknięć, zaczerwienienia, piasku ani resztek soli.
- U psa z długą sierścią na brzuchu przemyć też dolną część tułowia, na której osiada uliczna breja.
- Nie pozwalać psu lizać łap, zanim nie zostaną umyte i osuszone.
Miejsce do mycia łap przy drzwiach
Zimowa rutyna jest prostsza, gdy wszystko leży przy wejściu: miska z letnią wodą albo spryskiwacz, ściereczka, ręcznik dla psa i wilgotne chusteczki, które ASPCA wymienia jako wygodny sposób na przetarcie łap.
Z czasem pies przyzwyczaja się, że po spacerze najpierw jest mycie, a dopiero potem wejście do pokoju. Przy psie, który nie lubi dotykania łap, zaczyna się od jednej łapy i nagrody, a kolejne dokłada stopniowo.
Codzienne oglądanie łap łatwo połączyć z regularnym przeglądem pazurów, uszu i oczu, dzięki któremu zmiany na skórze widać wcześniej.
| Problem | Jak wygląda | Co zrobić |
|---|---|---|
| Podrażnienie solą | Zaczerwienienie, suchość, pies liże łapy | Przemyć, osuszyć, przed kolejnym spacerem nałożyć balsam |
| Popękane opuszki | Szczeliny na opuszkach, czasem krwawienie | Skontaktować się z lekarzem, gdy opuszki krwawią albo pęknięcia są głębokie |
| Lodowe kulki między palcami | Dyskomfort przy chodzeniu, pies przystaje i wygryza śnieg | Rozpuścić w ciepłej wodzie, przyciąć sierść między opuszkami |
| Zjedzona sól lub posypany śnieg | Wymioty, biegunka, drżenia, drgawki | Kontakt z lekarzem, przy drżeniach lub drgawkach natychmiast |
| Płyn do chłodnic | Drżenia mięśni, wymioty, wzmożone pragnienie, drgawki, zasłabnięcie | Natychmiast do lekarza, także gdy jeszcze nie ma objawów |
| Odmrożenie | Blada, biała lub sinawa skóra, później pęcherze, twarda w dotyku | Nie rozcierać, pilnie do lekarza |
Ochrona przed wyjściem: balsam, krótsza sierść i buty
PDSA zaleca nałożenie na opuszki cienkiej warstwy masła do łap albo innego kremu bezpiecznego dla zwierząt, który chroni je przed pękaniem. VCA wymienia wosk do łap jako barierę przed środkami do odladzania na chodnikach i ulicach.
Balsam nakłada się cienko na czyste, suche opuszki i wmasowuje, by nie zostawiał tłustych śladów na podłodze. Po powrocie łapy myje się jak zwykle, bo warstwa ochronna nie usuwa soli, tylko ogranicza jej kontakt ze skórą.
Drugi sposób to przycinanie sierści między opuszkami. PDSA tłumaczy, że im mniej włosów, tym mniej miejsca, na którym może zbierać się śnieg. VCA zaleca też usuwanie lodowych kulek, które tworzą się między palcami.
Najpełniejszą osłonę dają buty. Według VCA pomagają utrzymać łapy w cieple i chronią palce przed śniegiem i środkami do odladzania. Dobór rozmiaru i stopniowe oswajanie to osobny temat, który dotyczy zimowych butów dla psa i przyzwyczajania do nich.
PDSA radzi też omijać mocno posypane odcinki, gdy to możliwe. Przy własnym domu zamiast soli można użyć skrobaczki do szyb albo przykryć auto na noc, co według PDSA ogranicza ilość chemii, z którą pies ma kontakt.
Lód, zamarznięte stawy i odmrożenia
Zamarznięte stawy kuszą psy, ale PDSA ostrzega, że są dla nich tak samo niebezpieczne jak dla ludzi. W pobliżu zbiorników wodnych pies powinien zostać na smyczy.
Lód na chodnikach to także ryzyko poślizgnięcia. PDSA zauważa, że chłodna pogoda może nasilać sztywność stawów i dolegliwości zwyrodnieniowe u starszych psów, dlatego takie psy prowadzi się po oblodzonych trasach wolniej i na krótszych odcinkach.
VCA opisuje odmrożenia jako bladą, białą albo sinawą skórę, która później może być surowa, z pęcherzami lub twarda w dotyku. Takiej skóry nie wolno rozcierać, a przy podejrzeniu odmrożenia potrzebna jest natychmiastowa pomoc lekarza.
Gdy pies na mrozie jest dodatkowo senny, niezdarny albo drży, odmrożenia mogą towarzyszyć wychłodzeniu całego organizmu. Wtedy liczy się szybka pomoc przy hipotermii i telefon do lecznicy.
Płyn do chłodnic - zagrożenie w garażu i na parkingu
PDSA ostrzega, że płyny do chłodnic, odmrażacze do szyb i płyny do spryskiwaczy często zawierają glikol etylenowy, toksyczny dla psów i kotów. Po połknięciu może być śmiertelny.
Objawy zatrucia wymieniane przez PDSA to drżenia mięśni, wymioty, wzmożone pragnienie, drgawki i zasłabnięcie. PDSA podkreśla, by przy podejrzeniu połknięcia kontaktować się z lekarzem od razu, nie czekając na objawy. VCA dodaje, że lekarz może wtedy podać odtrutkę ograniczającą uszkodzenie nerek.
Butelki z płynami trzyma się szczelnie zamknięte i poza zasięgiem psa, a rozlany płyn wyciera od razu, jak zaleca VCA. Kałuże przy autach na parkingu to dobry powód, by w tych miejscach prowadzić psa przy nodze.
Kontakt z lekarzem potrzebny jest też wtedy, gdy opuszki krwawią albo są głęboko popękane, albo pies wymiotuje po zlizaniu soli, albo zaczyna kuleć po zimowym spacerze.
Kiedy do weterynarza: natychmiast, gdy pies mógł zlizać albo wypić płyn do chłodnic, nawet jeśli nic mu nie dolega, albo gdy po spacerze ma drżenia lub drgawki, albo gdy skóra na łapie jest biała, sina lub twarda.
W skrócie: zimą łapy myje się i osusza po każdym spacerze po posypanych chodnikach, ogląda opuszki i przestrzenie między palcami, a przed wyjściem chroni balsamem albo butami. Pies nie powinien jeść posypanego śniegu ani lizać nieumytych łap.
