Skąd się bierze i kiedy się pojawia
PDSA wyjaśnia, że po każdej cieczce w organizmie suczki krążą hormony ciążowe, niezależnie od tego, czy doszło do zapłodnienia. U części suczek wywołują one objawy fizyczne i zmiany zachowania typowe dla zbliżającego się porodu, choć suczka w ciąży nie jest.
Merck Veterinary Manual opisuje ciążę urojoną jako stan, który występuje pod koniec cyklu płciowego. PDSA doprecyzowuje, że objawy rozwijają się zazwyczaj 6-8 tygodni po cieczce i utrzymują przez kilka tygodni.
Ponieważ objawy wiążą się z fazami cyklu płciowego suczki, datę ostatniej cieczki warto mieć zapisaną.
Ciąża urojona nie jest dowodem, że z suczką dzieje się coś złego. Wymaga jednak obserwacji, bo w tym samym okresie po cieczce może rozwinąć się ropomacicze, które jest stanem nagłym.
Objawy ciąży urojonej u suki
Objawy mogą być ledwie zauważalne albo bardzo wyraźne. PDSA i Merck Veterinary Manual wymieniają przede wszystkim:
- powiększone gruczoły mlekowe i wydzielanie mleka albo przejrzystego lub brązowawego płynu;
- zbieranie zabawek, koców i ubrań w jednym miejscu, czyli budowanie gniazda;
- „matkowanie” pluszowej zabawce lub innemu przedmiotowi;
- niepokój, nerwowość, a czasem agresję przy próbie zabrania „szczeniąt”;
- mniej energii i słabszy apetyt, aż do odmawiania jedzenia;
- przyrost masy ciała i powiększony brzuch w bardziej nasilonych przypadkach.
PDSA zaznacza, że w ciężkich przypadkach może dojść do zapalenia gruczołu mlekowego. Merck Veterinary Manual opisuje je jako gorące i bolesne gruczoły, mleko o zmienionej barwie lub konsystencji oraz ogólne objawy choroby: gorączkę, osowiałość, brak apetytu i apatię.
| Objaw | Co może oznaczać | Jak reagować |
|---|---|---|
| Powiększone sutki, trochę mleka | typowy obraz ciąży urojonej | nie masować i nie odciągać mleka, nie dopuszczać do wylizywania |
| Gniazdo, „szczenię” z zabawki | zachowanie macierzyńskie | spokojnie odwracać uwagę, nie karać |
| Gorący, bolesny gruczoł mlekowy | możliwe zapalenie gruczołu mlekowego | pilny kontakt z lekarzem |
| Picie więcej niż dotąd, wymioty, wydzielina z dróg rodnych | możliwe ropomacicze | natychmiast do lekarza |
Objawy nie muszą występować wszystkie naraz. U jednej suczki widać tylko nabrzmiałe sutki, u innej głównie zmianę zachowania, dlatego ocenia się cały obraz, a nie pojedynczy objaw, i porównuje go z tym, jak suczka zachowywała się przed cieczką.
Jak pomóc suczce w domu
Przy łagodnym przebiegu postępowanie w domu polega głównie na tym, by nie podtrzymywać objawów i odwracać uwagę suczki. PDSA zaleca dużo ruchu i zabawy, które pomagają złagodzić objawy.
- Wydłużyć spacery i wprowadzić zajęcia, które angażują suczkę, na przykład krótkie ćwiczenia posłuszeństwa lub węszenie.
- Zabawki, którym suczka matkuje, zabierać stopniowo i bez nerwów, gdy jest zajęta czymś innym.
- Nigdy nie karać suczki za opiekowanie się zabawkami.
- Nie masować gruczołów i nie odciągać z nich mleka.
- Pilnować, by suczka nie wylizywała sutków; PDSA wskazuje do tego body ochronne lub kołnierz.
Jeśli suczka broni zabawek lub gniazda, małe dzieci trzyma się w tym czasie z dala od jej miejsca odpoczynku, a zabawek nie odbiera się siłą. PDSA wymienia nerwowość i agresję wśród objawów, więc takie zachowanie nie jest złośliwością, tylko skutkiem zmian hormonalnych.
Zakaz odciągania mleka ma konkretny powód. Merck Veterinary Manual wyjaśnia, że opróżnianie gruczołów pobudza wytwarzanie kolejnych porcji mleka. Z tego samego powodu ogranicza się wylizywanie sutków przez samą suczkę.
Za spokojne zachowanie i udział w ćwiczeniach suczka może dostać nagrodę, a rozsądne nagradzanie przysmakami pozwala uniknąć przekarmienia. Gdy suczka słabiej je, nagroda nie powinna zastępować jej zwykłego posiłku.
Ciąża prawdziwa, urojona czy ropomacicze
Objawy ciąży urojonej są podobne do prawdziwej ciąży, dlatego PDSA i Merck Veterinary Manual zalecają, by to lekarz wykluczył ciążę, jeśli suczka mogła zostać pokryta. Lekarz może w tym celu wykonać badanie, na przykład USG.
Ważniejsze jest jednak odróżnienie ciąży urojonej od ropomacicza. PDSA podaje, że ropomacicze rozwija się najczęściej 4-8 tygodni po cieczce, czyli w tym samym czasie, w którym pojawia się ciąża urojona. Objawy obu stanów mogą się nakładać, na przykład słabszy apetyt i osowiałość.
Natychmiast do weterynarza: suczka po cieczce pije więcej niż dotąd, wymiotuje, ma ropną lub krwistą wydzielinę z dróg rodnych, wzdęty brzuch, dyszy, jest bardzo osłabiona albo zasłabła. Przy postaci zamkniętej ropomacicza wydzieliny może nie być wcale. To stan nagły, którego nie obserwuje się w domu.
Kiedy do lekarza przy ciąży urojonej
PDSA zaleca kontakt z lekarzem przy każdym podejrzeniu ciąży urojonej, a pilny - gdy suczka wydaje się obolała albo pojawiają się objawy poważniejszego problemu, takiego jak zapalenie gruczołu mlekowego.
- gruczoły mlekowe są gorące lub bolesne przy dotyku;
- mleko ma nietypowy kolor lub konsystencję;
- suczka ma gorączkę, jest apatyczna albo przestaje jeść;
- pojawia się agresja, która utrudnia codzienną opiekę;
- objawy nie ustępują po kilku tygodniach albo wyraźnie narastają.
Merck Veterinary Manual podaje, że ciąża urojona zazwyczaj kończy się samoistnie w ciągu 1-3 tygodni, a leczenie często nie jest potrzebne.
Gdy suczka cierpi z powodu nadmiaru mleka albo jej zachowanie staje się uciążliwe, o leczeniu decyduje lekarz weterynarii. Leków nie podaje się na własną rękę.
Przed wizytą warto zanotować datę ostatniej cieczki, informację, czy suczka mogła zostać pokryta, oraz to, od kiedy widać poszczególne objawy. Przydaje się też obserwacja, ile suczka pije i je w ostatnich dniach, bo te zmiany pomagają lekarzowi odróżnić ciążę urojoną od ropomacicza.
U suczek, które przechodzą ciążę urojoną po kolejnych cieczkach, warto porozmawiać z lekarzem o sterylizacji. PDSA wskazuje ją jako najlepszy sposób zapobiegania ciąży urojonej.
